Remembering brasil ...

Liedje dat Ana en Felipe van ons moesten zingen :

'k Zag twee beren broodje smeren,
O het was een wonder.
't Was een wonder, boven wonder,
dat die beren smeren konden.
Hi hi hi, ha ha ha!
'k Stond erbij en ik keek er naar.

Liedje dat wij van hun moesten zingen :

A pipa do vovô não sobe mais
A pipa do vovô não sobe mais
Apesar de fazer muita força,
o vovô foi passado pra trás!

Geweldig, vooral de blik van de voorbijgangers.

Op 30 augustus om 19u zal de opening van de Brasa Urca school plaats vinden. De school is gelegen in Urca, kort bij de Sugar Loaf : Av.Pausteur 350, URCA, Rio de Janeiro - Brazilie. De trainingsruimte bevind zich in het Benjamin Contant Institute voor blinden. Er zal ook een project gestart worden om Braziliaanse Jiu-Jitsu voor blinden aan te leren. Zal niet echt moeilijk zijn, bjj is all about feeling. De mat is zo een kleine 100m2 en er is een fitness met 25m zwembad aanwezig. Allen daarheen :)

Morgen is het weer al zover, we zijn hier al aan het inpakken. Eerst vroeg rond een uur of 7 training bij Comprido. Dus opstaan om een uur of 6. Nadien zal het wel hektisch worden. Keitha naar de luchthaven doen, nog hier en daar iets regelen en dan zelf in de avond naar de luchthaven. Heb een hele hoop fotos op dvd staan en ga er hier wel enkele in het fotoalbum zetten, maar denk dat dit iets zal worden voor in de komende week. Misschien kom ik woensdag nog wel even langs de training.

Vandaag zijn ze dus gaan scuba diven, ben echt benieuwd hoe Titi het er vanaf gebracht gaat hebben. Ik ben thuis gebleven, want zo op een boot blijven zitten en de andere zien rondzwemmen als vrije visjes is echt niets voor mij. Heb wel deze morgen samen met Alemao kunnen trainen op technieken van Michelle. Heb haar ook dadelijk een plaatsje gegeven in mijn technieken klassificatie en er is dus nu een officiele Michelle´s guard. Ben er ook achter dat ze de Felipe Guard hier soms ook meia-guarda invertida noemen. Kwestie van mee te zijn met de rest van de wereld. Straks gaan we fuifen in de stad, want het is hier verlengd weekend en dan is er vanalles te doen...

Momenteel heb ik een heel trage internet verbinding ter beschikking, dus ik zal het kort moeten houden. Gisteren heb ik mijn voet geblesseerd op het strand, door ergens in te stappen. Gelukkig had ik nog een compeed plakkertje van Michel en dat heb ik er nadien ook zorgvuldig overgedaan. Doet wel beetke pijn, maar kan toch trainen.

Ik ben er ook achter gekomen waar ze die speciale badmutsen voor het rollen hier halen. De dames maken die gewoon zelf. Ze nemen een driehoek bikinietje en naaien dit vast aan de zijkanten van de badmuts. Het borsttouwtje halen ze er gewoon uit en klaar is kees.

Morgen gaan we scuba duiken, maar ben nog niet zeker dat ik mee zal gaan...

We zijn weeral bijna halverwege en vandaag begin ik echt te voelen dat de training zijn tol eist. Warm, warm en nog eens warmer. Naast de spierpijn ook nog eens een hoop muggenbeten. Leuke is dat ik heel de tijd met zwarte banden kan rollen of met zwaardere hogere gordels. Weer veel details bijgeschaaft en natuurlijk hopen vragen.

Vandaag heeft Felipe zijn nieuwe t-shirts toegestuurd gekregen en als je er eentje wenst dan moet je me maar een mailtje sturen. Ik breng ze voor 20 euro mee. Zwart en wit.

Ook leuk om eens te gaan kijken is de team ranking van Sherdog, we staan er ergens rond de derde plaats (de resultaten worden dagelijks aangepast)

Als je eens een kijkje wil nemen in het beach club huis hier op het strand : http://www.fishbonebuzios.com/

Verder lekker eten en veel shopping voor de girls. Rol ze daar in Belgie...

Weer even verder en het zonnetje is er nu volledig bij. Gisteren had ik zelfs een beetje te veel tijd doorgebracht onder de hier o zo blauwe hemel en kon dan ook heel de avond misselijk op mijn bedje doorbregen. Kleine zonneslag zeker ? Gelukkig niet verbrand. We zijn de training rustig begonnen met herhaling van enkele basisbewegingen en zoals iedere maal sta ik er steeds versteld van hoeveel kleine details ik voordien nog niet opgemerkt had. Tja een witte en een zwarte gordel doen identiek dezelfde techniek, maar het zijn die kleinigheden die het verschil maken.

Verder moest ik Gabi en Moreno nog de groeten doen van Alemao en deze heeft me ook verklapt dat Gabi reeds 6 maanden een copietje heeft van de derde reeks van Marcelo Garcia. Dus laat hem ze maar aan iedereen doorgeven :)

Nu zit ik hier in het dorpje te internetten en zelfs met de ventilator aan is het snik heet. Hopelijk is het tijdens de training deze avond al wat afgekoeld want ik zou toch iets beter tegen de bruine banden van Ratinho willen vechten. Ze zijn allemaal heel technisch en dan nog eens een beetje zwaarder, maar dat maakt alles juist leuker. Benzinho heb ik al eens laten proeven van een copy van de felipe sitting-guard, kwestie van af te kijken wat de oplossingen zijn natuurlijk. 

Straks zal ik ook nog een beetje zon naar jullie opsturen, maar eerst ga ik een goeie ijscream eten...

Eerst een beetje gaan shoppen. Enkele grappling shorts gekocht zodat ik eindelijk geen commentaar meer krijg op mijn versleten thai shortjes tijdens het no-gi-en. Daarna gaan trainen bij Comprido at the Fight Zone in Copacabana. Een training vol posklemmen en de laagste gordel aanwezig was een paarse band :) Bij het rollen flink mijn best gedaan en had eigenlijk het meeste moeite met het passeren van de half-shinguard, heb er dan nadien ook flink met Felipe zitten op oefenen. Nu gaan we een hoop eten voor het kamp inkopen...

Vandaag is er eindelijk een beetje opklaring gekomen, tot nu had het aan een stuk door geregend. Ik ben ook al een beetje bekomen van het reizen en heb met Felipe bij enkele van zijn vrienden thuis gaan trainen. Echt wel cool, zo in een klein kamertje met een man of 7 trainen. Ale om de beurten een minuut of 7 rollen. Rondje in, rondje uit. Dacht eerst zo van waarom komt ie naar hier trainen met witte en gele banden, maar even later viel mijn frank dat het hogere banden waren die gewoon te lui waren om hun gordels en dergelijke mee te sleuren. Gewoon een pak en belt dat ergens rondslingerd gebruiken. Er was een jongere bruine band bij die al enkele malen de podium plaatsen van de mundials bereikte en hij vecht in het gewicht van Felipe. Dus dat was de rede dat we naar daar gingen :) Eender hoe goed gevochten, wel nog even moeten bekomen want het vuur werd me als nieuwe gringo wel erg aan de schenen gelegd. Heb nog enkele laag kwaliteitsfotokes maar die volgen later wel eens al ik meer zin heb om ze op te laden ...

De vlucht naar Duitsland verliep vlotjes. In de transit zone even met Titi naar de nieuwe parfum van Jennifer Lopez gekeken, of moet ik zeggen geroken ? Op de vlucht naar Brazilie. Ai, de zetel was stuk en de hoofdtelefoon aansluiting werkte, maar om de 3 seconden ging het krkrkrkssss. Ik wist niet dat het om een Braziliaanse vlucht ging. Na het zien van het flikkerende televisie scherm was ik echter wel zeker van. Het maakte allemaal niet uit, oogjes toe en slapen dan maar. Dromenland... Opeens hoor ik de kapitein iets in het portugees brabelen en even later in nog meer onverstaand engels. Blijkt dat we terugvliegen naar Spanje want de automatische piloot heeft het begeven. Watte Spanje denk ik, we zijn al meer dan 5 uur aan het vliegen. Zeggen dat ik speciaal niet over Spanje wou vliegen omdat je daar steeds enkele uren vertraging hebt. Even later werd het erger, de gps begeeft het ook en de piloot moet terug naar Duitsland. Dus zo een 6 uur later staan ze terug waar we vertrokken zijn. Iedereen uit het vliegtuig en niemand die weet wat er te gebeuren staat. Uiteindelijk belanden we in het Sheraton hotel waar het personeel ons heel vriendelijk verder helpt en ons een kamer bezorgt. We moeten daar blijven tot ze ons meer komen vertellen. Gelukkig kunnen we af en toe gaan eten in het congress gebouw. Zo een goeie 10 uur later kunnen we terug vertrekken en dit maal met een nieuwer toestel, de luidsprekers werken en geen geflikker op de schermen. Zo een dikke 30 uur na ons vertrek komen we aan in Rio en staat Ana ons op te wachten. Titi krijgt een beertje cadeau en geeft enkele oorbelletjes weg. Felipe en ik ruilen een beetje chocolade uit :) Nu na een nachtje slapen is het hier vollop aan het regenen en echt warm. De zweetdruppels lopen van mijn voorhoofd af. Natuurlijk vanalles vergeten zoals geen schorten bij, geen t-shirts met korte mouwen of in zwarte kleur. Je bagage inpakken enkele minuten voor je vertrekt is niet altijd zo ideaal. Kopen hier wel nieuwe straks en dan gaan we trainen bij Comprido...

Mijn cdke met al mijn fotokes heeft spijtig genoeg de vlucht naar Belgie niet overleeft. Hopelijk kan Michel nog een copietje voor me maken. Ik heb dan maar alvast de fotokes van Felipe zijn site naar hier overgebracht.

Aangekomen in Brussel, geen bagage te bespeuren. Papiertjes invullen en naar huis met een verstopte neus en een zere keel van de airco op het vliegtuig. Thuis aangekomen had de batterij van mijn audi a3 geen zin meer en kwam martijn me even helpen om de wagen terug aan de praat te krijgen. Niets aan te doen, dan maar naar de garage. Koffers nog steeds niet ontvangen, maar ik besef maar al te goed dat ik terug in de realiteit van het dagelijkse leven ben. Wat mis ik Brazilie. ps:Oma wees niet ongerust ik kom in het weekend wel eens dag zeggen.

Er is veel vraag naar wat zo een trainingsreisje kost. Dus ga ik hier de algemene kosten steeds aanvullen. Om van reais, de braziliaanse munt om te zetten naar euro deel je best door 3 om een ruwe schatting te hebben.

• het vliegtuigticket : als je heel vroeg boekt zo'n 700 euro, als je wacht tot een maand of 2 ervoor zo'n 1200 euro. Natuurlijk steeds afhankelijk van het seizoen. Kijk maar eens op airstop. 
• het verblijf : in rio zijn veel kamertjes te huur. Van heel klein naar heel groot. Ja mag rekenen dat je rond de 500 euro betaald voor een plaats waar je met 2 kan slapen. Er zijn vele opties en het hangt voornamelijk af van het comfort dat je zelf wil.
• het eten : eten is hier goedkoop. Er zijn meerdere plaatsen waar je op een bordje kan opscheppen en dan betalen volgens het gewicht. Je kan best wel de sushi op een ander bordje leggen vermits in vele locaties hier een duurdere prijs voor gerekend word. Ik had gemiddeld een 15 reais met drank inbegrepen per maaltijd. Voor de a volonte betaal je zo een 40 reias met drank inclusief.
• de drank : verse fruitsappen en water zijn hier het goedkoopst, je kan hier voor 2 of 3 reias van eender welk fruit een 33cl bekertje krijgen. Frisdranken zijn duurden en het zou dus dom zijn om hier geld aan te verspillen.
• de sauna : het warm waterbad, de fitness en dergelijke die zich bevinden naast de school voor ratinho kan je geruiken voor een 40 reais per 14 dagen. Van andere fitness locaties heb ik geen idee.
• de training : de meeste scholen rekenen zo'n 300 reais per maand aan om er te trainen. Dit zijn natuurlijk de prijzen voor ons buitenlanders :)
• de wedstrijden : als europeaan betaal je 25 reias om je in te schrijven in de federatie. Je moet dan een engelstalig papier invullen, een copy van je paspoort en twee pasfotos inleveren. Nadien betaal je voor elke wedstrijd zo een goeie 75 reias. Zorg er voor dat je een lidkaart krijgt zodat je deze overal kan tonen als je op een competitie bent.
• het vervoer : in rio kan je best de bus nemen om je te verplaatsen over iets langere afstanden. Het kost je 1,80 reais voor een rit. Na 23u kan je best de taxi nemen of als je met genoeg bent om de prijs te delen. De taxi kost zo'n 10 reais voor van Leblon naar Copacabana te rijden en een goeie 25 reais voor van Leblon naar Barra te rijden.

Al bij al mag je dus zeker een dikke 2500 euro rekenen om er een maandje te gaan trainen, als je niet naar de winkels gaat natuurlijk. Maar het is zeker de moeite waard.

De Masters and Seniors 2005 zit er op, na meerdere zware gevechten werd mijn tegenstander in de finale gediscwalifiseerd omdat ie me hard op de mat neerslamde. Spijtig omwille van het gevecht dat mooi op gang was, maar toch een verdiend goud voor me. Wel pijn aan heel mijn rechter zijde. Mijn knie en elleboog waren al geblesseerd, maar na de eerste partij iets overrokken in mijn lies en na de slam iets in mijn rug. Hopelijk doet morgen en vooral overmorgen niet alles te veel pijn. De reis zit er bijna op en dan kan ik even rusten terwijl ik den Hulk afmat voor zijn vale tudo wedstrijd. Gaby had pech in zijn partij tegen een nog grotere beer en moest opgeven voor een wurging. Michel ging vlotjes door zijn partijen en won de pluma. Tot grote verrassing kregen we dan ook nog eens van Felipe de faixa roxa en kunnen ons nu tot de enkelingen binnen europe begeven. To be continued...

Je voorbereiden om wedstrijd te gaan vechten hier in Rio is echt vreselijk. De trainingen beginnen meestal met een nogal rustige opwarming en na enkele willekeurige technieken word je in koppeltjes gezet om te rollen. Soms zijn dit goeie tegenstanders, soms echter niet zo diegene waar je mee wil trainen voor een wedstrijd. Meestal omdat ze net iets te wild naar je zin gaan. Verder zijn er alle andere aspecten zoals te weinig conditietraining, minder goed slapen, het lastig hebben omwille van allerlei blessures van vermoeidheid en zo verder.

Op de wedstrijd zelf mag je coach niet op de mat en moet dus van ver naar je staan roepen. Wat in mijn geval (met mijn doof oor) dus helemaal hopeloos is. Je punten weet je dus niet altijd en de tijd daar kan je ook naar fluiten. De scheidsrechters zijn niet altijd even onpartijdig en wanneer je moet vechten is een groot vraagteken.

Maar desondanks gaan we zaterdag het toch nog eens proberen, als de zwelling in mijn elleboog verdwenen is, op de masters en seniors. Een tornooi waar je pas vanaf je 30tigste aan mee mag doen. We zijn al ingeschreven op de federatie. Ook zo iets leuk, europeanen betalen 25 reais om lid te worden, brazilianen iets minder, amerikanen iets meer. Je hebt 2 fotokes en een copie van je identiteitskaart nodig. Voor elke wedstrijd betaal je zelf zo een goeie 75 reias wat ook niet echt goedkoop is. Zowel Gaby, Michel als ik gaan het de anderen zo moeilijk mogelijk maken en hopelijk een beetje goud van de brazilianen stelen. Michel is vandaag aangekomen, maar het is hier momenteel zo druk dat ik hem nog niet gezien heb. Misschien straks, als ze iets gaan eten (ze = de niet vechters, want ik ben al vet genoeg) Morgen vroeg ga ik bij de apotheker eens met de kimono op de weegschaal staan zodat ik weet of het een dagje op water en cashew noten word.

Voor al diegenen die me mails hebben gestuurd, erg bedankt maar wees geduldig, ik ben heel traag door de berg aan het kruipen. Even zonder aansluiting en nu staan er nog een 100tal te wachten.

Tot weldra,

K 

Heb hier even tijd op te internetschen, maar veel is er niet te vertellen. We trainen hier op het kamp veel en voor de rest veel slapen. Ook veel naar allerlei dvdkes gekeken. Van Judo tot de nieuwe reeks van Marcelo Garcia. Vandaag was het meer een rustdag. Deze morgen een boot tochtje gemaakt langs de eilandjes van buzios. Veel zon opgenomen en ook veel zand. Het kamp is echt reuze. Veel meer uitleg dan je in de school in rio krijgt en veel persoonlijker. Wel heel veel eten, twee maar warm en zoveel tussendoortjes als je maar wil. Zal oppassen worden voor mijn gewicht want ben hier enkel maar bijgekomen van hun guarana en coca cola lisch.

Vrijdag was een nogal saaie dag, iemand had zijn vlucht gemist en we moesten er een drie tal uurtjes op wachten alvorens we ons naar Buzios konden begeven voor het kamp. De ligging van de villa is geweldig. Trainen met zicht op zee en na het rollen even een duikje in het zwembad. De sfeer is reuze en velen met verschillende vechtsport achtergronden. Vandaag heb ik al even met Damian en Comprido gevochten en dit was eens een andere ervaring. Beide zwaargewichten hebben me eens laten zien dat er submissies in overvloed bestaan en dat je ze blijkbaar met alle eenvoud kan aanzetten... op mij dan weliswaar. Verder hebben we met guard passing bezig geweest en tot mijn verbazing kwam ik weer achter enkele details die ik bij deze technieken nog niet opgemerkt had. Nu even aan het wandelen en enkele zwemschortjes gekocht om onder de kimono aan te doen. Veel eenvoudiger om dadelijk de zee in te duiken. Tot de volgende... 

Trainen in Brazilie is echt grappig, enkele jaren geleden was er nog een enorme team strijd tussen de verschillende jiu-jitsu clans. Vandaag de dag gaat iedereen maar eender waar trainen. Voor mezelf als europese kamper is dit echt eigenaardig. Zo kom ik hier op de training bij Brasa mensen tegen die normaal allemaal bij andere teams trainen. Bijna iedereen die op europees vlak meedraait komt naar Comprido en co om te trainen. Zo kwam ik op de mat al de mensen van Sabatin tegen, met onder andere Quoriam. Maar ook de vechters van Martijn De Jongh en Cadu kom je er tegen. Cadu inclusief met Hans, Kevin en co van Nederland en Bart, Bart en Marijke van Limburg. Verder natuurlijk ook de gasten van brussel. Hopelijk dat deze verminderde concurrentiestrijd tussen de teams de kwaliteit van de evolutie van de sport niet tegen gaat.

Na onze korte nacht in de gang besloten we maar naar het strand te gaan en daar een beetje in de zon te liggen. Naar aanbeveling van de skol drinkers begaven we ons naar strandpaal nummer 9 want daar kan je het mooist rondkijken. Van veel kijken kwam er niets in huis want we lagen al vlug te ronken totdat het nogal frisjes werd omdat de sol achter de wolken verdween. Dan maar iets gaan eten en daarna naar de bioscoop. Ilha stond op de kaart en dat leek de beste keuze. Veel actie in een filmzaal die meer op een ouderwets theater leek maar de popcorn was goed. Vandaag veel gerolled en Felipe toonde enkel coole sidecontrol moves.

Deze nacht naar down town gereden om er in een echt braziliaanse uitgangsbuurt te gaan sjeken. Ditmaal geen gringos (behalve kc, gabi en ik natuurlijk; wim beschouwen ze toch tot kareoka tot hij zijn bocca open doet) Wel een half uur buiten aanschuiven maar dan konden we binnen in de keet met 3 verdiepen en een live orkestje. Mega goeie sfeer en we waren met een vrij grootte groep. Veel gedanst, enkel op braziliaanse muziek van reggae tot rock. Nadien nog even een pizza gaan eten in Leblon. Op de terugweg gabi kwijt gespeeld. En die had de sleutel dus hebben we ons maar in de gang te slapen gelegd. Tot p. master g. ook thuis kwam. Bleek dat ie gewoon op het terras van de pizza place zat maar langs de andere kant. Nu mega moe, even insmeren en naar het strand om verder te slapen. Felipe was gisteren in de bergen en is vandaag met Ana op trouw cursus. Om i do te leren zeggen en te weten hoe je kindjes maakt zeker ?

We zijn nu een 5 tal dagen verder en mijn knie doet nog steeds veel pijn. Ik heb wel vandaag even proberen te rollen met de lichte braziliaantjes. Heel moeilijk want ik moest mijn rechter been steeds veilig uit de weg brengen om verdere schade te beperken. Voordien zijn we met Ratinho en het skol top team naar het strand geweest, pepe beach denk ik. Felipe en Ana waren met comprido en co naar michelle in de bergen een bezoekje gaan bregen, maar wij hadden zin om de braziliaanse bikinis eens te gaan bekijken 8-) Naar het strand gaan is een echte macho bedoening. Zo mag je als man geen handdoek of rugzakje mee nemen, maar ben je verondersteld op het zand te gaan zitten tot er een dame zo vriendelijk is om je een plaatsje te geven op haar pario. Handoeken worden op het strand niet meer gebruikt. Zal ik blij zijn als Titi hier is dan heb ik alvast mijn plaatsje. Het gevolg is dan ook dat alle mannen op het strand recht staan en met hopen rond staan te kijken. Gelukkig voor ons dat als je in groep gaat er wel altijd enkele vriendinen bij zijn die dan even onze spulletjes willen bijhouden. Op het strand komen ze om de 5 minuten je iets proberen te verkopen, maar het is altijd hetzelfde. Een soort bladerdeeg koekjes in broodzakjes verpakt of mate leao ice tea. Heel soms komt er eens iets anders langs zoals watermeloen of tapioca in een of andere vorm. Maar de smalle bikinis zie je overal, weliswaar voorzien van een dame natuurlijk. Als man moet je zwembroek voldoende groot zijn want anders word je ook als watje of viado bestempeld. Veel vrouwen en zoals wel beweerd word veel mooie vrouwen, maar mijn beoordeling is natuurlijk minder objectief vermits ik het al bijna twee weken zonder mijn vriendinnetje stel. Nadien zijn we natuurlijk weer a volonte gaan eten. Ongeloofelijk dat iedereen hier zo een fitness figuurtje heeft met al dat eten. En als desert acai door alle gringos gegeten, behalve ik dan, want ik vind het niet lekker.

Ben maar overgeschakeld op het nemen van cataflam, dat hier trouwens zonder voorschrift te verkrijgen is. Evenals het wonder liefdesmiddel v, dus laat de bestellingen maar komen. De cataflam heeft de ontsteking verminderd en daardoor kon ik beginnen stabiliseringsoefeningen in het zwembad te doen. Wel iets anders dan rollen op de mat, maar zo een beetje waterballet kan echt geen kwaad. Felipe heeft trouwens ook zijn knie op de vorige training pijn gedaan en heeft dus samen met me een dagje in het revalideringscentrum door gebracht. Echt wel een pracht van een complex. Ze doen er vier uur allerlei oefeningen met je om de stijfheid van je blessure te verminderen en de genezing te bevorderen. Eens zien wanneer ik terug aan het trainen kan.

Gisteren was het voor me een dagje bij de fisiotherapeut. Ik heb namelijk maandag avond mijn ligamenten van mijn knie overstrekt. Heel domweg, was rustig met KC aan het rollen en toen ie op mijn onderbeen duwde schoot er iets in mijn knie. Was dat even balen. Maar Felipe wist een oplossing, even langs de dokter en dan naar het centrum waar Minotauro zich laat verzorgen. Toen de behandeling begon was ik een beetje ongerust, de methodes zagen er nogal onorthodox uit. Meer dan vier uur hebben ze met me bezig geweest. Van ijs opleggingen tot microcurrent en zachtjes fietsen om de stijfheid te verwijderen, maar ook andere dingen die ik hier niet uit de doeken ga doen :) Maar nu een dag verder lijkt mijn knie al veel beter. Straks ga ik terug en zal ik er weer een tijdje zitten, maar als alles mee zit kan ik vrijdag terug aan het rollen. Natuurlijk heb ik mijn kniebrace van belgie vergeten mee te brengen maar Titi zal hier wel voor zorgen. Voorlopig er maar eentje lenen van iemand anders. Hopelijk kan ik vlug aan de slag want enkel kijken is toch niet voor mezelf weggelegd. Verder hebben ze deze week heel veel a volonte gaan eten. Pizza a volonte, Grill a volonte, Crepes a volonte en zo verder. De gezonde eetgewoontes van voor de mundials zijn volledig verdwenen, maar we gaan die zeker terug moeten invoeren wil ik niet in de +97kg categorie terugkomen. Train goed en als er vragen zijn kan je altijd m&m of mezelf een seintje geven.

Gisteren zijn we bij Ratinho gaan trainen. Hij heeft een toffe zaal in Barra. Het is gelegen in de cafetaria van een universiteit voor sportwetenschappen. Er is een sauna, zwembad en een fitness aan vast. Elke vrijdag is het hier een hele avond vrije training, de mensen komen en gaan wanneer ze willen en trainen eender wat ze willen. Een geweldig concept. Wij zijn er van het begin tot het einde zo een dikke 4 uur verder gebleven. Een fantastische training voor me, ik rolde er met wel 6 zwarte banden en verder nog met enkele bruine en paarse banden. Wat een luxe. Ik kreeg ook nog enkele complimentjes over hoe goed ik de bjj wel begreep. Was dat even leuk zeg. Nadien de jacuzzi in en relaxen om terug naar Leblon te rijden. 

We hadden voordien ook al een wandeling van 4 uur er op zitten. Leblon naar Ipanema naar Copacabana en terug. Met de nodige stops langs het strand en de terrasjes natuurlijk. En we gingen dan ook vermoeid het bedje in. 

Vandaag was het dan zover. Azul Leve of blauw 76kg was aan de beurt. Na heel lang wachten en een hel van een organisatie en rondgeloop vermits mijn naam als Ken Van E was opgegeven en op mijn pas Ken Van G stond mochten we dan toch vechten. Weliswaar niet om de 1720 aangegeven tijd maar rond 1900. Gelukkig dat we om 15u al daar waren. Het ging allemaal vlotjes tot in de kwartfinales waar zowel ik als wim het verloren op een sweep. Spijtig, denk dat ik zelf een beetje te snel voor de submissie aan het gaan was en zo mijn partij verloor met 2-5 tegen 4-1. Hopelijk lukt het op de masters nog iets beter. Wel is het gewelig om al die brazilianen te ontmoeten. Vele ken je enkel vanop foto of video en kan je nu in levende lijven zien. De wedstrijden in Europa zijn beter georganiseerd een veel leuker, maar ja dit is de real deal nietwaar. Geen opwarmruimte, slechte aankondiging van de gevechten, wegen vlak voor je eerste gevecht dus een hele dag scheel van de honger, scheidsrechters die elk hun interpretatie van de regels naar eigen believen aanpassen. Zo had ik in mijn verlies partij de rug langs de zijde en moest ik terug rechtstaand beginnen. Volgend weekend is er misschien terug een wedstrijd. We zien wel...

Vandaag was het dan zover, onze eerste training bij ratinho. Niet echt veel volk. We zagen enkele takedowns met kimono en dan mochten we beginnen rollen. In de avond na even gerust te hebben naar comprido zijn school. Geen techniek enkel rollen. Beginnen in close guard, butterfly en half guard. De eerste die een punt of submissie scoort blijft in de andere gaat naar einde van de rij. Als je drie maal wint vlieg je ook naar einde van de rij. Hier was al veel meer volk en rollen met blauw en paars viel goed mee, maar bruin en zwart waren wel harde brokken. Morgen al naar de mundials, wel vroeger dan verwacht en ik ben nog niet op gewicht, maar  felipe heeft een lichte vest voor me.

Na een zeer lange reis stond Felipe ons op te wachten in de luchthaven van Rio. Ale, verstopt met Ana achter een muurtje dan weliswaar. Hebben hier nog vlug iets gaan eten in een broodjeszaak waar tatame en gracie magazine voor het inkijken liggen. Nu zijn we onze bedjes aan het maken en morgen kunnen we er aan beginnen. To be continued...

Nadat mijn vakantie vorige week op het werk is goedgekeurd ben ik dan maar dadelijk voor een vliegticket gaan zien. Ik vertrek op 26 juli naar brazilie en kom tegen 31 augustus terug. Eerst ga ik er mijn kans op de mundials wagen, tegen de 9 augustus komt titi ook naar brazilie en gaan we naar het bjj camp van Brasa om dan tegen het einde van de vakantie de masters mee te gaan vechten. (ja inderdaad ik ben dit jaar 30 geworden) Voor de thuisblijvers geen nood, er is al een heel thuisblijfplan uitgekamt. Maar voor al diegene die zich ook geroepen voelen om met me mee te reizen, geef een seintje...