Trainen in Brazilie is echt grappig, enkele jaren geleden was er nog een enorme team strijd tussen de verschillende jiu-jitsu clans. Vandaag de dag gaat iedereen maar eender waar trainen. Voor mezelf als europese kamper is dit echt eigenaardig. Zo kom ik hier op de training bij Brasa mensen tegen die normaal allemaal bij andere teams trainen. Bijna iedereen die op europees vlak meedraait komt naar Comprido en co om te trainen. Zo kwam ik op de mat al de mensen van Sabatin tegen, met onder andere Quoriam. Maar ook de vechters van Martijn De Jongh en Cadu kom je er tegen. Cadu inclusief met Hans, Kevin en co van Nederland en Bart, Bart en Marijke van Limburg. Verder natuurlijk ook de gasten van brussel. Hopelijk dat deze verminderde concurrentiestrijd tussen de teams de kwaliteit van de evolutie van de sport niet tegen gaat.

Jujutsu, jujitsu, jiu jitsu — er zijn een hele hoop manieren om deze vechtkunst te spellen. Meestal zal men Jiu-Jitsu gebruiken om naar de braziliaanse stijl te verwijzen en de andere om de oudere japanse mee aan te duiden. Maar om meer correct te zijn moet men enige kennis van de japanse taal hebben (liefste sofie als je me hier ergens fouten ziet maken, laat het dan even weten, tx). In de japanse taal is jūjutsu geschreven in kanji of chinese tekens. Deze komen van Han China en zijn symbolen die in het japans gebruikt worden. De romanizering van deze tekens heeft er voor gezorgd dat deze vertaald werden naar ons alfabet. Deze vertalingen zijn meermaals gebeurt en begonnen rond 1854 toen Japan door Amerika uit zijn isolatie gedwongen werd.

Jujutsu, is de huidige standaard, een afgeleide van het Hepburn romaans systeem. Welliswaar om japanse klanken om te zetten naar engelse schrijfwijze. In de eerste helft van de twintigste eeuw kregen echter jiu-jitsu en jujitsu de voorkeur. Vermits deze wijzen van schrijven van een periode komen waarin de japanse krijgskunsten wereldwijd bekend werden, komt men ze nog regelmatig tegen. De jitsu schrijfwijze voor het tweede karakter is echter niet helemaal correct ten opzichte van het kanji symbool.

De meest populaire vertaling is “zachte kunst“, een meer correcte vertaling zou “de kunst van de beweeglijke aanpasbaarheid” zijn. Echte jujutsu is de kunst om met een minimum aan inspanning een maximum aan resultaat te verkrijgen.

Na onze korte nacht in de gang besloten we maar naar het strand te gaan en daar een beetje in de zon te liggen. Naar aanbeveling van de skol drinkers begaven we ons naar strandpaal nummer 9 want daar kan je het mooist rondkijken. Van veel kijken kwam er niets in huis want we lagen al vlug te ronken totdat het nogal frisjes werd omdat de sol achter de wolken verdween. Dan maar iets gaan eten en daarna naar de bioscoop. Ilha stond op de kaart en dat leek de beste keuze. Veel actie in een filmzaal die meer op een ouderwets theater leek maar de popcorn was goed. Vandaag veel gerolled en Felipe toonde enkel coole sidecontrol moves.

Deze nacht naar down town gereden om er in een echt braziliaanse uitgangsbuurt te gaan sjeken. Ditmaal geen gringos (behalve kc, gabi en ik natuurlijk; wim beschouwen ze toch tot kareoka tot hij zijn bocca open doet) Wel een half uur buiten aanschuiven maar dan konden we binnen in de keet met 3 verdiepen en een live orkestje. Mega goeie sfeer en we waren met een vrij grootte groep. Veel gedanst, enkel op braziliaanse muziek van reggae tot rock. Nadien nog even een pizza gaan eten in Leblon. Op de terugweg gabi kwijt gespeeld. En die had de sleutel dus hebben we ons maar in de gang te slapen gelegd. Tot p. master g. ook thuis kwam. Bleek dat ie gewoon op het terras van de pizza place zat maar langs de andere kant. Nu mega moe, even insmeren en naar het strand om verder te slapen. Felipe was gisteren in de bergen en is vandaag met Ana op trouw cursus. Om i do te leren zeggen en te weten hoe je kindjes maakt zeker ?

We zijn nu een 5 tal dagen verder en mijn knie doet nog steeds veel pijn. Ik heb wel vandaag even proberen te rollen met de lichte braziliaantjes. Heel moeilijk want ik moest mijn rechter been steeds veilig uit de weg brengen om verdere schade te beperken. Voordien zijn we met Ratinho en het skol top team naar het strand geweest, pepe beach denk ik. Felipe en Ana waren met comprido en co naar michelle in de bergen een bezoekje gaan bregen, maar wij hadden zin om de braziliaanse bikinis eens te gaan bekijken 8-) Naar het strand gaan is een echte macho bedoening. Zo mag je als man geen handdoek of rugzakje mee nemen, maar ben je verondersteld op het zand te gaan zitten tot er een dame zo vriendelijk is om je een plaatsje te geven op haar pario. Handoeken worden op het strand niet meer gebruikt. Zal ik blij zijn als Titi hier is dan heb ik alvast mijn plaatsje. Het gevolg is dan ook dat alle mannen op het strand recht staan en met hopen rond staan te kijken. Gelukkig voor ons dat als je in groep gaat er wel altijd enkele vriendinen bij zijn die dan even onze spulletjes willen bijhouden. Op het strand komen ze om de 5 minuten je iets proberen te verkopen, maar het is altijd hetzelfde. Een soort bladerdeeg koekjes in broodzakjes verpakt of mate leao ice tea. Heel soms komt er eens iets anders langs zoals watermeloen of tapioca in een of andere vorm. Maar de smalle bikinis zie je overal, weliswaar voorzien van een dame natuurlijk. Als man moet je zwembroek voldoende groot zijn want anders word je ook als watje of viado bestempeld. Veel vrouwen en zoals wel beweerd word veel mooie vrouwen, maar mijn beoordeling is natuurlijk minder objectief vermits ik het al bijna twee weken zonder mijn vriendinnetje stel. Nadien zijn we natuurlijk weer a volonte gaan eten. Ongeloofelijk dat iedereen hier zo een fitness figuurtje heeft met al dat eten. En als desert acai door alle gringos gegeten, behalve ik dan, want ik vind het niet lekker.

Ben maar overgeschakeld op het nemen van cataflam, dat hier trouwens zonder voorschrift te verkrijgen is. Evenals het wonder liefdesmiddel v, dus laat de bestellingen maar komen. De cataflam heeft de ontsteking verminderd en daardoor kon ik beginnen stabiliseringsoefeningen in het zwembad te doen. Wel iets anders dan rollen op de mat, maar zo een beetje waterballet kan echt geen kwaad. Felipe heeft trouwens ook zijn knie op de vorige training pijn gedaan en heeft dus samen met me een dagje in het revalideringscentrum door gebracht. Echt wel een pracht van een complex. Ze doen er vier uur allerlei oefeningen met je om de stijfheid van je blessure te verminderen en de genezing te bevorderen. Eens zien wanneer ik terug aan het trainen kan.

Gisteren was het voor me een dagje bij de fisiotherapeut. Ik heb namelijk maandag avond mijn ligamenten van mijn knie overstrekt. Heel domweg, was rustig met KC aan het rollen en toen ie op mijn onderbeen duwde schoot er iets in mijn knie. Was dat even balen. Maar Felipe wist een oplossing, even langs de dokter en dan naar het centrum waar Minotauro zich laat verzorgen. Toen de behandeling begon was ik een beetje ongerust, de methodes zagen er nogal onorthodox uit. Meer dan vier uur hebben ze met me bezig geweest. Van ijs opleggingen tot microcurrent en zachtjes fietsen om de stijfheid te verwijderen, maar ook andere dingen die ik hier niet uit de doeken ga doen :) Maar nu een dag verder lijkt mijn knie al veel beter. Straks ga ik terug en zal ik er weer een tijdje zitten, maar als alles mee zit kan ik vrijdag terug aan het rollen. Natuurlijk heb ik mijn kniebrace van belgie vergeten mee te brengen maar Titi zal hier wel voor zorgen. Voorlopig er maar eentje lenen van iemand anders. Hopelijk kan ik vlug aan de slag want enkel kijken is toch niet voor mezelf weggelegd. Verder hebben ze deze week heel veel a volonte gaan eten. Pizza a volonte, Grill a volonte, Crepes a volonte en zo verder. De gezonde eetgewoontes van voor de mundials zijn volledig verdwenen, maar we gaan die zeker terug moeten invoeren wil ik niet in de +97kg categorie terugkomen. Train goed en als er vragen zijn kan je altijd m&m of mezelf een seintje geven.

Het laagste gewicht van de zwarte banden moest al om 9u zondag morgen vechten. Dus om 7u opstaan was de boodschap, gelukkig hadden we heel de dag op het strand gelegen en nadien gewoon rustig iets gaan eten. Daar aangekomen mochten we niet filmen, was dit even balen vermits deze gevechten zelden op een dvd worden gezet en je ze dus nooit eens rustig kan nakijken. Felipe zijn gewicht was juist 100g onder het toegelaten en hij was dan ook in topform. In de halve finale moest hij het opnemen tegen een nieuw opkomend talent. Hij verloor echter met een klein verschil. Zijn tegenstander had wel zijn beide enkels laten overstrekken maar moest niet afkloppen. Hij moest zijn finale vechten met beide enkels ingebonden. Maar tja Felipe nam dus de derde plaats. Meer volgt maar ik heb nu even geen tijd ...

Meer kan je gaan lezen op :
www.graciemag.com
www.tatame.com.br
www.revistanocaute.com (highlights jacare vs roger)

Hier zijn we weer, zoals je waarschijnlijk al wel gelezen hebt was het een vrij spannende mundial. Als je er zelf bij bent is de sfeer geweldig, maar je moet met een hoop vrienden zijn en veel plezier maken want het duurt ontzettend vreselijk lang. Roger Gracie vocht tegen Margarida. Geweldige partij waarin weer te zien was dat techniek het glansrijk wint van kracht. Iets van een 14-0 voor Roger. Verder was er nog de partij tussen Kyra en Leka die ontzettend spanned was en Leka won op een advantage. De partij tussen jacare en roger was nogal saai, maar de sfeer was geweldig. Het grappige was dat de takedown waarmee jacare won, hadden we juist de training voordien bij Ratinho ingeoefend.

Vandaag hebben we niet veel gedaan, een beetje op het strand rondgehangen en nadien pannekoeken a volonte gaan eten. Samen met drank 20 reias zo een klein 7 eurokes. Niet echt goed om je gewicht te behouden want er was een hele hoop keuze, met kip, met vlees, met bolognaise saus, met banaan, chocolade, ...

Nu gaan we vertrekken om te trainen met Comprido en vanaf morgen starten we de training volledig.

Gisteren zijn we bij Ratinho gaan trainen. Hij heeft een toffe zaal in Barra. Het is gelegen in de cafetaria van een universiteit voor sportwetenschappen. Er is een sauna, zwembad en een fitness aan vast. Elke vrijdag is het hier een hele avond vrije training, de mensen komen en gaan wanneer ze willen en trainen eender wat ze willen. Een geweldig concept. Wij zijn er van het begin tot het einde zo een dikke 4 uur verder gebleven. Een fantastische training voor me, ik rolde er met wel 6 zwarte banden en verder nog met enkele bruine en paarse banden. Wat een luxe. Ik kreeg ook nog enkele complimentjes over hoe goed ik de bjj wel begreep. Was dat even leuk zeg. Nadien de jacuzzi in en relaxen om terug naar Leblon te rijden. 

We hadden voordien ook al een wandeling van 4 uur er op zitten. Leblon naar Ipanema naar Copacabana en terug. Met de nodige stops langs het strand en de terrasjes natuurlijk. En we gingen dan ook vermoeid het bedje in. 

Vandaag was het dan zover. Azul Leve of blauw 76kg was aan de beurt. Na heel lang wachten en een hel van een organisatie en rondgeloop vermits mijn naam als Ken Van E was opgegeven en op mijn pas Ken Van G stond mochten we dan toch vechten. Weliswaar niet om de 1720 aangegeven tijd maar rond 1900. Gelukkig dat we om 15u al daar waren. Het ging allemaal vlotjes tot in de kwartfinales waar zowel ik als wim het verloren op een sweep. Spijtig, denk dat ik zelf een beetje te snel voor de submissie aan het gaan was en zo mijn partij verloor met 2-5 tegen 4-1. Hopelijk lukt het op de masters nog iets beter. Wel is het gewelig om al die brazilianen te ontmoeten. Vele ken je enkel vanop foto of video en kan je nu in levende lijven zien. De wedstrijden in Europa zijn beter georganiseerd een veel leuker, maar ja dit is de real deal nietwaar. Geen opwarmruimte, slechte aankondiging van de gevechten, wegen vlak voor je eerste gevecht dus een hele dag scheel van de honger, scheidsrechters die elk hun interpretatie van de regels naar eigen believen aanpassen. Zo had ik in mijn verlies partij de rug langs de zijde en moest ik terug rechtstaand beginnen. Volgend weekend is er misschien terug een wedstrijd. We zien wel...