Geweldig, zo moet dat dus... van die zelfverdediging... hier een vrouw die haar dief gewoon even suplexed. Basis worstelen... rug nemen en achterover werpen... diene zal dat gene tweede keer doen...

http://www.youtube.com/watch?v=5TjDH0a0xBQ

Zoals jullie weten, heeft Majanka ook een westerse boks coach, Eddy. Gisteren was het tijd om de eerste maal een bokspartij te proberen. Hier een kort verslagje van Marc.....

We zijn om 16h30 vertrokken in Kessel-lo, richting Namen, natuurlijk wat zenuwachtig, want een eerste keer is altijd afwachten, alhoewel Majanka zenuwachtig? Alleen voor haar gewicht ja. Gewogen 64,2kg tegenstander Ann Verheyen, 23jaar en 65,1kg  dat zat dus al goed. Onze Eddy natuurlijk ook zenuwachtig, (begrijpelijk) maar het wachten op Majanka's beurt duurde natuurlijk het langste.

Om 23h25 was het dan zover. 3 ronden van 2 minuten moesten gevochten worden.

Eerste ronde afwachtend gebokst, maar toch dominerend, tweede en derde ronde, zoals we Majanka kennen, aanvallend en zeker niet onder de indruk, van haar tegenstander, goed gedaan dus, nu natuurlijk de jury nog,

jury 1  60 - 59 / jury 2  60 - 58 / jury 3  60 - 59

Majanka dus winnaar en wij allemaal blij en moe naar huis... Groetjes Marc

Buiten een dikke proficiat voor Majanka, wil ik (Ken) er nog even aan toevoegen dat haar tegenstander, een meisje met 30 kampen is, die tevens Belgisch kampioen was in 2005 en een tweede plaats op de Belgische kampioenschappen in 2006.

Het blijft me verbazen. Ik ben reeds meer dan 10 jaar bezig met zelfverdediging en nog steeds blijven de reacties bij de vrouwen hetzelfde. Het meeste angst hebben ze, wanneer alleen en dan vooral 's nachts naar de wagen of naar huis gewandeld moet worden. Ook zijn velen er nog steeds van overtuigd dat het gebruik van hun vuisten een goede zaak is. Vechten, zeker, maar met knieen en ellebogen !

Wil je enkele van de belangrijkste misvattingen nalezen...
https://ken.be/PermaLink.aspx?guid=c961aaa3-61b7-477b-8236-3b8146793eec

Vandaag staan we met een promotiestandje in de Kinepolis te Leuven. We gaan voornamelijk tonen hoe zelfverdediging mogelijk is en vooral ook dat echt vechtsporten voor vrouwen ook kan.

Daarom geef ik nu zaterdag 7 april van 10u tot 11u30 in de Sportoase een cursus zelfverdediging voor vrouwen. Heb je vriendinnen, die hier mee willen aan doen, stuur ze dan gerust even langs.

Hier nog een overzichtje :
woensdag : standje van 18u tot 20u in Kinepolis te Leuven (kzal dus pas tegen 20u30 in de Sportoase zijn)
donderdag : mijn verjaardag
vrijdag : gewoon bjj training
zaterdag van 10u tot 11u30 : Zelfverdediging voor vrouwen
zaterdag van 11u30 tot 13u : Braziliaanse Jiu-Jitsu
maandag : gewoon bjj training
dinsdag : standje van 18u tot 20u in Kinepolis Leuven (men at the movies)

En dan hier de fotokes van Wim, Majanka en mijn mix-fight partij.

Omwille van de paasfeesten is de Sportoase gesloten. Je kan natuurlijk naar Antwerpen afzakken of je neemt een beetje rust om de komst van Felipe op 12 april 2007 voor te bereiden.

Verder zal er deze week zaterdag pas BJJ training zijn om 11:30, want in het teken van ladies at the movies geef ik vooraf een introductie zelfverdediging.

Gisteren was het dan zo ver. Eindelijk kon de partij tegen Duncan doorgaan. Maar eerst mocht Majanka nog een rematch tegen Nadia neerzetten. Ze had de eerste partij na de pauze, maar de 6 eerste matchen waren binnen enkele minuten gedaan. Het was dus even vlugger vechten als verwacht. Majanka was er echter klaar voor. De partij begon rechtstaand met veel bokswerk van beide vechters. Enkele goede treffers van beide kampers en dan volgt er een clinch. Enkele malen word er terug uit de clinch gebroken en verder gebokst totdat er een takedown volgt. Majanka komt onder te liggen, maar weet Nadia in een triangle choke te steken. Nadia verdedigd, maar na enkele stoten en een beetje trek en sleurwerk weet Majanka de choke aan te zetten. Majanka wint de rematch en het is duidelijk dat haar kunnen scherper en scherper word.

Enkele gevechten later is het dan aan mijn beurt. De partij begint traag en tot mijn grote verbazing staat Duncan links voor en komt niet op mij afgestormd. Is dat even pech hebben. Er word een beetje afgetast en Marc komt in, waarop ik overga naar een single leg. Duncan weet recht te blijven en de clinch word gebroken, ik probeer nog met een highkick na te trappen. Even later probeer ik opnieuw een takedown, maar kom uiteindelijk in guard terecht. Ik begin aan te vallen vanuit rubberguard. Marc houd alle gaatjes goed toe en ik overhaast me, waardoor hij weet terug recht te staan. Een lowkick volgt en dan gaat bij mij het licht uit. Ik ben blijkbaar gevallen voor een van Duncan zijn trademark moves tegen openguard.

Als ik terug bij bewustzijn ben suist mijn linker oor en blijkt mijn evenwicht niet zo goed te functioneren. De dokter kijkt even alles na en verteld me dat er geen problemen zijn. Vandaag zit ik met een beetje hoofdpijn, mijn oor voelt nog steeds dof aan en mijn knie staat een bultje op. Dat was het dan, de partij waar ik zo lang op gewacht had.

Heb de laatste week een dagboekje bijgehouden, het zou leuker geweest zijn om het te posten moest ik gewonnen hebben... Maar ik ben blij dat de partij doorgegaan is, ik voelde me gisteren voor de partij tip top en had nergens last van. Geen last van mijn voet nog van mijn nek. Ik ging dan ook vol overtuiging de ring in, maar Duncan was me te slim af...

Wat spookt er zo allemaal door een vechter zijn hoofdje, een week voor een belangrijke partij ? De echte technische voorbereidingen zijn al achter de rug, maar het is gewoon een onderdeel in de wedstrijd cyclus. De bevestiging van de kamp, de training, het op gewicht raken, het wachten voor de wedstrijd, de wedstrijd zelf, het herstellen na de wedstrijd. Ik heb vorige week iedere dag iets opgeschreven. De ene keer al positiever dan de andere keer. Zo kan je zien hoe vooral op gewicht raken soms parten kan spelen. Maar ja zo is dat nu eenmaal met emoties, stressen en adrenaline.

Maandag. Heb besloten om dan toch door te gaan met het gevecht. Mijn gewicht en conditie worden het grootste probleem. Doordat ik niet heb kunnen gaan lopen met mijn ontstoken achillespees, heb ik niet echt veel vetten kunnen verbranden. Heb goed de sterke punten van Duncan zitten bestuderen en weet waar ik me kan aan verwachten.

Dinsdag. Heb barstende hoofdpijn van de inspanningen die ik gisteren tijdens de training leverde. Ik besluit om niet te gaan trainen, maar vroeg mijn bedje in te kruipen. De rust zal me meer goed doen dan nog een beetje te gaan trainen.

Woensdag. Op het werk beginnen ze me te plagen met allerlei koekjes en chocolade op de bureaus te deponeren. Tja, we snoepen daar normaal gezien  heel wat af. Ik counter door peren, appels en noten boven te halen. Hmmm.. blijkbaar vallen de appels in de smaak. 's Avonds ga ik er nog eens hevig tegenaan en test hoe mijn conditie ligt tenopzichte van de ronde tijden. Blijkbaar moet ik 3x5 minuten kampen en ik dacht dat het er maar 2 waren. Na enkele rondes is het zwaar, maar het valt beter mee dan ik gedacht had. Toch hoop ik stiekem dat ik het gevecht in de eerste ronde kan beeindigen want denk niet dat ik drie rondes vol ga houden. Slechte mindset, maar wat doe je er aan ?

Donderdag. Ben zo goed als gestopt met eten want de weging blijkt nog het grootste probleem. De verleiding om naar diuretica te stappen is groot, maar ik heb gezworen dat ik altijd van alle pilletjes zou afblijven. Eet dan maar een appelsientje met de hoop dat dit onrechtstreeks ook wel zal helpen :)

De avond voor de weging...heb al heel wat honger...maar eten zit er niet meer in. Toch niet alles, normaal zit mijn gewicht zo rond de 71kg... maar doordat ik weinig of niet heb kunnen trainen, sta ik nu om zo een goeie 73kg.

De nacht was koud en heeft niet veel hulp geboden. Ik sta nog steeds op 72 kg en binnen 8 uur moet ik gaan wegen. Ik doe alvast het borstgedeelde van mijn zweetpak aan, want ik moet nog gaan werken. Op het werk aangekomen blijkt de temperatuur er maar een goeie 21 graden te zijn. Veel te weinig om echt goed te kunnen zweten. Waar is die 29 graden van twee dagen geleden gebleven.

Stressen, nog maar een uur of vier en mijn gewicht daalt echt niet meer. Misschien had ik toch beter de kamp afgezegd ? Nog even verderwerken. Dan zal ik maar naar huis gaan en proberen om met nog wat te springen er enkele grammetjes af te pitsen.

Thuisgekomen blijkt er nog heel wat werk aan de winkel. Zweetpakje aangetrokken en zo op weg naar de weging. De verwarming in de auto aan en afwachten.

Juist terug van de weging, de avond voor het gevecht en ik heb ingewogen op 69.1. Ook Majanka was in orde met de weging en we besluiten om mijn haren af te scheren. Een viertal millimeter zal wel goed zijn volgens onze haarstyliste/vechter in spé. Alles verloopt vlotjes met mijn trimmerke, tot plots de trimmer naar 1 millimeter verschuift. Ai, das minder. Dan maar 2 zijstreepjes op 1 millimeter. Niet echt waar ik op aan het wachten was, maar de enige oplossing. En jawel, halverwege is de batterij van de trimmer leeg. Blijkt dan ook nog eens dat deze niet wil werken tijdens het opladen. Anyway, na veel gesukkel toch nog de haartjes of wat er van overbleef in orde gekregen.

Nu even alles klaarleggen en mijn muziek cdke nog eens beluisteren... Ja, ik heb er volop zin in. Gaan nog even in Leuven stappen want ik wil niet te vroeg mijn bedje inkruipen. Ik zal waarschijnlijk toch pas tegen 22u vechten.

De dag van het gevecht is aangebroken. Vlug even een post over de weging posten en dan naar de zaal zodat ik even in het stad kan gaan wandelen met de gasten. Blijkt dat de Hulk ziek is en de training vroeger heeft stopgezet. Damn, dan maar terug naar huis en beetje in dit boekje verder typen. Nu nog even enkele prulletjes doen en dan een spagettike gaan eten.

Lees ook het wedstrijdverslag...

De weging is achter de rug, zowel Majanka als ik waren tip top in orde. Ik woog slechts 69.1 kg, kon er zelf niet vanover. Mijn pre-fight weekboekje zet ik morgen online. Voor straks spreken we af 16:30 bij me thuis op de parking. Tot dan...

Bij aanranding komt het geweld van een bekende. In 80% van de gevallen.  

Slechts in 20% van de gevallen is de dader een onbekende. 80% van het geweld, onder welke vorm dan ook, komt van bekenden. Dat kan zowel iemand van je familie zijn, als een ex-vriendje, als de man die je enkele dagen geleden leerde kennen in het café. En daar zijn we vaak niet op voorbereid. Soms zit je achteraf zelfs met twijfels, was dat nu eigenlijk wel geweld ?

Welke strategie gebruik je bij het oplossen van een vervelende situatie.

Praten is het minst effectief, soms kan je er verzachtende omstandigheden mee creëren zoals je van de gravel naar het gras verplaatsen of je sleutels en je geld terug krijgen. Deze meegevende reactie is niet altijd goed en is ons vooral door de media opgedrongen. Er zijn echter enkele doorslaggevende factoren. Vrouwen die in de eerste plaats bang zijn vermoord of verminkt te worden maken minder kans dan vrouwen die razend worden, omdat iemand het in zijn hoofd gekregen heeft hen te verkrachten. Door niet te vechten kan men een gevoel van eigenwaarde verliezen. Als je je zorgen maakt om de rechten en emoties van de verkrachter zal je je niet echt goed verdedigen.

Wanneer ik zou slaan doe ik dit met mijn vuist. Neen

Je vuist bevat meer dan 20 botten en deze kunnen heel vlug gebroken worden. Sla met je handpalm, elleboog of knie. Door deze gewrichtuiteindes te gebruiken kan je meer kracht genereren en is de kans op blessures beperkt.

In een op de vijf gevallen gaat het om een groep aanvallers. Ja

Ja, in 20% van de gevallen gaat het om een groep tegen 1 of 2. Het feit dat de meeste verkrachters een stabiele seksuele partner hadden en dit in ongeveer de helft van de gemelde gevallen van verkrachting de aanrander geen uitstorting had, doet ons echter vermoeden dat verkrachting geen passionele misdaad of een manier om seksueel aan je trekken te komen is. Deze aanvallen komen heel het jaar voor en zo een goeie 30% gebeurt overdag.

Situaties die voor veel vrouwen beangstigend zijn :

   langs achter vastnemen rond de nek
   arm(-en) op de rug gedraaid
   handen op de keel vooral tegen de muur
   iemand bovenop met polsen vast
   laat op de avond in een parkeergarage
   date rape drugs

Meer informatie kan je vinden op https://ken.be of voor slachtofferhulp kan je terecht bij http://www.cawleuven.be/